RSS Feed

அதிகாலை..

அதிகாலைக்கான அர்த்தம் வெகுநாட்களாக எனக்கு புரியவில்லை..

பால்யத்தில் என் அதிகாலை கோடைகாலங்கலில் 7.00 மற்றும் குளிர்காலங்களில் 6.30.

எங்கள் அப்பாவின் பாட்டி.. ருக்குமணி ஆயா காலையிலும்.. மாலையிலும் சொன்ன கதைகளின் என் அதிகாலைகள் தொடங்கும்..

குளிர்காலங்களில்.. ஆயா அடுப்பு அருகே அமர்ந்து.. சுடு தண்ணீடுக்காக.. விறகு.. வரட்டி எரிக்கும் பொழுதுகளில்.. வெயில் சுட்டெரிக்கும் வரை அந்த வெப்பத்திலேயே காலை வந்துவிடும்.

பின்பு பள்ளி காலங்களில்.. அதிகாலை.. அன்றைய பள்ளி கால அட்டவணை மற்றும்.. நேற்று செய்யாமல் விட்ட.. வீட்டு பாடங்கள்.. மிச்ச பாடங்களை பொறுத்து அமையும்…

தேர்வுக்காக அதிகாலைகளில் எழுந்ததாக ஞாபகம்..

பின்பு.. எங்காவது கல்யாணம்.. திருப்பதி போனறவற்றிற்க்காக எங்கள் ஊர் வி.டி,ம் 4 மணி மற்றும் 6 மணி பேருந்து பயணங்களில் என் அதிகாலைகள் கழிந்தன..

ஒரு நாள் திடீரென பணம் மற்றும்.. வறுமை பற்றிய சுய விளக்கங்களை அறிந்த போது.. இரவுகள் நீண்டன.. அதிகாலைகள் மறந்தன..

எங்கள் அப்பா.. டீக்கடை ஆரம்பித்த முதல் நாள்.. இன்றும் என் நினைவில் நிழலாடும் அந்த நாள்..

முந்தின இரவே அப்பா சொல்லிவிட்டார்.. காலையில் கார்த்தியை கடைக்கு அனுப்பு.. டீ கொடுத்து அனுப்புகிறேன் என்று..

பெரும்பாலும்.. கிராமங்களில்.. டீக்கடை நடத்துபவர்களில் வீட்டில் பால்வாங்கி டீ.. காப்பி வைப்பதில்லை.. தேவைக்கு.. தங்களில் கடைகளில் இருந்தே வரவழைப்பர்.. தேவைக்கும்.. விருந்தினர்க்கும்..

என் அம்மாவும்.. பாட்டியும் அதிகாலையிலேயா தன் மனத்தையும்.. உடலையும் தயார்படுத்திவிடுவர்.. கடும் உழைப்பிற்க்கு..இட்லிக்கு மாவு அரைப்பது… (க்ரைண்டரில்).. வடைக்கு மாவு அரைப்பது.. (ஆட்டு உரலில்)… சட்னிக்கு தேங்காய் அரைப்பது.. (க்ரைண்டரில்).. என காலை தொடங்கி…இரவு 11.00 வரை உழைப்பு.. உழைப்பு.. உழைப்பு மட்டுமே.

அன்றைய பொழுதுகளில்.. க்ரைண்டர் சத்தமும்.. பல் துலக்காமல் டீ குடிக்கலாம் என்ற ஆசையுமே என்னை அதிகாலையில் உலவவிடும்..

ஒரு ஊரில் முதலில் எழுவதும்.. எழுப்புவதும்.. டீக்கடை கதவுகள் திறக்கும் ஓசைதான்..

குளிர் காளங்களில் 4.00 மணிக்கும்.. கோடை காலங்களில் 4.30 மணிக்கும் எங்கள் டீகடை திறக்கப்படும்..

அதிலும் அன்றைய சன் மியூசிக் மற்றும் சன் டீவியில் ஒரு கமல் பாட்டு.. ஒரு ரஜினி பாட்டு என மாற்றி மாற்றி போடுவார்கள்.. அதை கேட்டுக்கொண்டே டீ ருசித்து.. என் அதிகாலை தொடங்கும்..

முதலில் என் சரோஜா ஆயா தான் வடைக்கு மாவு அரைத்து.. பூரிக்கு மாவு பிசைந்து.. பூரி சுடுவார்.. எங்கள் அம்மா… இட்லி.. சட்னி.. சாம்பார் மீண்டும் இட்லி என காலை பத்து மணி வரை அடுப்படியில் இருந்து விலக வாய்ப்பில்லாமல் சுழலுவார்…

நான் மற்றும் என் தம்பிகளின் வேலை கடைக்கு… வீட்டில் சமைக்கப்படும் பொருட்களை எடுத்து செல்லவது…

முக முக்கியமான வேலை மற்றும் கஷ்டமான வேலை என்பது.. கடைக்கு தண்ணீர் எடுத்து செல்வது.. ஒரு தொழிற்ச்சாலைக்கு மின்சாரம் போல.. ஒரு கிராம்த்து டீ கடைக்கு ஆதார பொருள் தண்ணீர்…

எனக்கு அப்போது சைக்கிள் ஓட்ட தெரியாது.. (பின்பு… 10 வகுப்பு படிக்கும் போதுதான் கற்றுக்கொண்டேன்…இன்று வரை எனக்கு வண்டி ஓட்ட தெரியாது)… முதலில் தண்ணீர் குடங்களை தோலில் சுமந்து.. எடுத்து சென்றேன்.. அன்றைய பொழுதுகளில் என் தம்புகள் இந்த வேலையை செய்யவில்லை.. (இரண்டு வருடங்களுக்கு பின்பு.. அவர்களுடைய பொழுதுகளும் தண்ணீர் குடங்களும்.. தேனீர் டம்பளருமாக கழிந்தது..)

முதலில் எங்கள் அப்பாவின் சைக்கிளிலும்… பின்பு உயர பிரச்சைனையால்.. குள்ள வாடகை சைக்கிளிலும்.. இரு பக்கங்களிலும்.. குடங்களி தாப்பு கயிரால் சுறுக்கு போட்டு.. இரு குடங்களை துனைக்கு ஆள் சேர்த்து.. ஒரு சேர தூக்கி.. சைக்கிள் கேரியரில் வைத்து.. தள்ளி கொண்டே செல்வேன்….

 

இப்படியாக என் அதிகாலை தொடங்கியது என் 7ம் வகுப்பு முதல் 10ம் வகுப்பு வரை.. எங்கள் பாஸ் மாம ஒரு சைக்கிளை எங்களுக்காக கொடுத்தார்.. அதில் இந்தியன் (கமல் படம்) பட லோகோ .. விளம்பர கட்டிங்.. ஒட்டி பல மாதம் சைக்கிளை தள்ளி கொண்டே சென்றுகொண்டிருந்தேன்..

பின்பு, ஒருமாதியாக.. சைக்கிள் ஓட்ட கற்றுக்கொண்டு  அதில் தண்ணீர் எடுத்து சென்றேன்…

எங்கள் அதிகாலை.. எங்கள் வீடு.. மற்றும் உற்றார் வீட்டு தண்ணீர் தொட்டிகளிலும்.. கழிந்தது..

10ம் வகுப்பு முடித்த பின்பு.. நான் என் பாஸ் மாமா வீட்டில் தங்கி (ஜோலார்பேட்டை) படித்தேன் (வாணியம்பாடியில்).. அங்கு வித்தியாசமான அதிகாலைகள் உலவின..

என் மாமா வேலை நிமித்தமாக.. வாரம் மும்முறை அதிகாலை சுமார் 3.00 மணிக்கு சேலம் பயணிப்பார்.. (ஆமாம்.. அவர் வேலை சேலத்தில் தான்.. ஆனால் மனைவியின் வேலை ஜோலார்பேட்டையில்..நள்ளிரவு 12.00 மணிக்கு வருவார்.. அதிகாலை மூன்று மணிக்கு செல்வார்..) என் தற்போதைய வாழ்க்கைக்கு ஒரு inspiration is my Bass mama’s life and சுறு சுறுப்பு..

அந்த அதிகாலைகளில்.. அவர் கிளப்பும்போது.. என் கெஜா ஆயா.. பால் அல்லது பூஸ்ட் கொடுப்பார்.. அவர் குடிக்காமல்.. அல்லது மீச்சம் கிடைக்கும் பால் அல்லது பூஸ்ட் எனக்கு தருவார் என் ஆயா..

குடித்துவிட்டு துங்கிவிடுவேன்..

இங்கு அதிகாலைகளை நிர்ணயிப்பது.. கல்லூரி பாடங்கள் தான்..

கல்லூரியின் மூன்றாம் ஆண்டு.. மீண்டும் என் வளத்தூர்.. மீண்டும் எங்கள் டீ கடை..

இந்த அதிகாலைகள் மிகவும் என்னை களைப்படைய செய்யும்..

காலையில்.. டீ வாங்கி வீட்டுக்கு வந்து.. அம்மா, ஆயாவுடன் குடித்து… முடிக்கையில்.. என் பாட்டி வடைக்கு மாவு அரைக்க தாயாராவாள் … அவளின் வயதும் தாராகிக்கொண்டிருந்தது.. (சுமார் 65 வயதிருக்கும் அவளுக்கு அப்போது) நாணும் அவளும் வடைக்கு மாவு அரைத்து..

பின்பு அவள் பூரிக்கு மாவு பிசைகையில்.. நான் கரண்டி பிடிப்பேன்.. அதிகாலைகளில்..

கல்லூரி செல்லும் முன்.. வடை.. பூரி சுட்டு.. வளத்தூரில் இருந்து.. வாணியம்பாடி கல்லூரிக்கு பயணிப்பேன்.. என் வேலையை என் தம்பி.. ராஜேஷ் மற்றும் பாலாஜி தொடர்ந்தனர்..

பின்பு.. பிழைப்புக்காக சென்னை என்னை அழைத்தது..

சென்னையில் அதிகாலை.. எவ்வளவு அமைதியானதோ… அவ்வளவு கொடுமையானது..

இங்கு என் வாசம்.. என் கலா அத்தை வீட்டில்… சுறு சுறுப்பின் மறு வீடு என் அத்தை வீடு..(என் அத்தை வீட்டில் நான் அடைக்கலம் ஆனது.. அங்கு என்னை அவர்கள் மனிதனாக மாற்றியது பற்றி, வரும் நாட்களில்.. தனியே ஒரு பதிவு எழுதலாம்)

இங்கு அதிகாலைகள் என் நந்தா மாமா அதிகாலை 5.00 மணிக்கு வேலைக்கு செல்கையில் அறிமுகமானது..

பின்பு என் வேலையும் அதிகாலைகளில் தொடங்கியது,, 12 மணி நேர வேலை..

அதிகாலை 4.00 பணி முடிந்து.. ஒரு நாள் அதிகாலை, வெறி கொண்டு.. தூக்க போதை.. 4.30 மெரினா கடற்கரையில் அலைந்தது இன்றும் ஞாபத்தில் உள்ளது.,.

பெரும்பாலும்.. எனக்கு.. என் அதிகாலை.. சென்னையில்…

என் வேலை மட்டுமே தீர்மாணிக்கின்றது..

கல்யாணம் முடிந்த பின்பி..

என் அதிகாலை.. என் மனைவியுடன் துவங்குகிறது..

அவள் முதலில் எழுவாள் என நானும்..

நான் எழுந்த பின்பு.. எழலாம் என் அவளும்…

அதிகாலைகளில் கிடக்கின்றோம்..

பிரிந்திருக்கும் நாட்களில்..

மொபைலில்.. ஊடலுடனோ.. வெறுப்புடனோ

அதிகாலைகள் உலவுகின்றன..

ஒரு நாள் குளிர்சியாக..

ஒரு நாள் வெக்கையாக…

ஒரு நாள் அவளாக…

ஒரு நாள் நானாக..

என் அதிகாலைகள் தொடங்குகின்றன..

பெரும்பாலான அதிகாலைகள்.. முந்தின நடந்த ஊடல்.. கூடல்.. பிரிவு… கனவு… போன்றவற்றின்

நிழலாக மட்டுமே விடிகின்றன..

இபோது..

என் அதிகாலைகள்

அவளுடம் மட்டுமல்ல

எங்கள் வாரிசுடன்

தொடங்க.. காத்திருக்கின்றன…

என்னைப்போல..

இனி என் அதிகாலைகலை என் வேலை தீர்மானிப்பதில்லை.. அன்றைய.. பண தேவைகள் தீர்மாணிப்பதில்லை.. அதிகாலைகள் என்னுடம் மட்டும் இருப்பதில்லை… அதில் பங்கெடுக்க.. பங்குபெற… இன்று இடண்டு உயிர்கள்.. உலவுகின்றன..

ஒரு நாள் அதிகாலையில்..

 

 

 

Advertisements

About வளத்தூர் கார்த்தி.தி

வளத்தூர், தா.பா.கி பேரன்.. தாங்கல்.கி.தியாகராஜன், மகன் தி. கார்த்தி..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: